<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-2"?><rss version="2.0"><channel><title><![CDATA[Budowa Domu]]></title><description><![CDATA[Artykuły]]></description><link>http://www.budowa-domu.info/</link><copyright><![CDATA[Copyright Budowa Domu]]></copyright><generator>sNews CMS</generator><item><title><![CDATA[Przewodnik po kredycie mieszkaniowym]]></title><description><![CDATA[
  autorem artykułu jest Beata Madej  
    

Kredyt hipoteczny na mieszkanie, dom: jak wybierać, jak zabezpieczyć?  
  
  
Kredyt hipoteczny to rodzaj kredytu, który ze względu na długi okres kredytowania jest zabezpieczany hipoteką. Banki chętnie udzielają kredytów, choć jest to dla nich dość ryzykowna forma zarabiania pieniędzy, a dla nas - użytkowników jeszcze droga forma nabywania nieruchomości. Kredyty na zakup mieszkania lub domu udzielane są na długi okres i w związku z tym, najbardziej efektywnym zabezpieczeniem jest hipoteka.  
       
  
  
    
Kto może otrzymać taki kredyt? Każdy kto spełni warunki stawiane przez bank, czyli będzie miał zdolność kredytową. Wszystko zależy od dochodów, wielkości rodziny, żądanej kwoty kredytu oraz okresu spłaty. W praktyce klient musi spełniać bardzo rygorystyczne warunki: zarobki kredytobiorcy powinny być wysokie, natomiast rachunki, które płaci jak najniższe. Na poczet rachunków wchodzą comiesięczne opłaty za czynsz, samochód, wydatki na jedzenie, ubranie, a także raty innych pożyczek.  
  
Kredyty hipoteczne udzielane są najczęściej na zakup mieszkania bądź domu od osoby prywatnej lub developera albo budowę domu lub mieszkania, jednak banki mogą ich udzielić także na remont, modernizację, rozbudowę lub przebudowa domu jednorodzinnego czy mieszkania. Bank, udzielając kredytu hipotecznego, daje także możliwość refinansowania kosztów poniesionych wcześniej na jeden z wyżej wymienionych celów lub spłatę kredytu zaciągniętego w innym banku na jeden z wyżej wymienionych celów. W większości banków kredyty hipoteczne dostępne są w złotówkach, dolarach amerykańskich i europejskiej walucie. Spotykane są także kredyty we frankach szwajcarskich. Okres kredytowania wynosi zazwyczaj do 25 lat. Tu jednak banki często zastrzegają sobie, że dłuży okres kredytowania jest dostępny wyłącznie w złotówkach, natomiast kredyty indeksowane dolarem lub euro musimy spłacić wcześniej.  
  
Dla banku hipoteka  
  
Decydując się na zakup domu lub mieszkania na kredyt powinniśmy wiedzieć, że banki wymagają zabezpieczenia w formie hipoteki, co w praktyce realizowane jest to w formie wpisu do księgi wieczystej. Jest to najlepsza forma zabezpieczenia dla obu stron transakcji &#8211; zarówno dla nas jak i banku. Hipoteka to forma zabezpieczenia wierzytelności, która polega na ustanowieniu rzeczowego prawa na nieruchomości. Innymi słowy hipoteka to prawne zabezpieczenie dla wierzyciela, czyli podmiotu udzielającego kredytu. Takie zabezpieczenie gwarantuje kredytodawcy zaspokojenie roszczeń, czyli spłatę długu przez kredytobiorcę, nawet gdy ten nie będzie wypłacalny.  
  
Mechanizm jest dosyć prosty i banki często korzystają z takiej możliwości. W przypadku, gdy kredytobiorca nie jest w stanie wywiązać się ze zobowiązań, wierzyciel, czyli kredytodawca, ma prawo przejąć nieruchomość &#8211; całości lub jej część. Hipoteka jest wyrażona określoną sumą pieniężną i istnieje tak długo, jak długo istnieje wierzytelność. Wraz z wygaśnięciem wierzytelności wygasa również hipoteka. Właściciel nieruchomości może wówczas zabiegać o wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej. Bardzo często wraz z nieruchomością obciążane są także jej części składowe, przynależności oraz roszczenia okresowe, takie jak np. czynsz. Oprócz nieruchomości hipoteką można obciążyć także udział współwłaściciela w nieruchomości, użytkowanie wieczyste, spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego. Należy pamiętać, że hipoteka jest prawem pozostającym w ścisłym związku z wierzytelnością, którą zabezpiecza i jest skuteczna wobec następców prawnych, czyli np. kolejnych właścicieli.  
  
Co zabezpiecza hipoteka?  
  
Hipoteka jest najczęściej stosowaną formą zabezpieczenia kredytu na zakup mieszkania, domu lub działki. Hipoteka jest wyrażona określoną sumą pieniężną i istnieje tak długo, jak długo istnieje wierzytelność. Wraz z wygaśnięciem wierzytelności wygasa również hipoteka. Hipoteka zwykła jest ustanawiana w celu zabezpieczenia kredytu o znanej wysokości oprocentowania oraz warunków jego spłaty, które są stawiane przez bank. Hipoteka zabezpiecza również roszczenia banku dotyczące odsetek nie przedstawionych oraz koszty postępowania egzekucyjnego. Według prawa hipoteka może zabezpieczać wierzytelność pieniężną. Zabezpiecza ona nie tylko samą wierzytelność, ale także odsetki nie przedawnione oraz przyznane koszty postępowania. Warto pamiętać, że wierzyciel nie ma prawa do korzystania z nieruchomości oraz nie ma żadnej władzy nad nią. Natomiast kredytobiorcy, czyli właścicielowi nieruchomości nie wolno dokonywać czynności, które doprowadziłyby do zmniejszenia wartości nieruchomości obciążonej, poniżej zabezpieczonej wierzytelności. Należy pamiętać, że hipoteka jest prawem pozostającym w ścisłym związku z wierzytelnością, którą zabezpiecza i jest skuteczna wobec następców prawnych, czyli np. kolejnych właścicieli.  
Więcej informacji o kredytach hipotecznych na stronach:  
    http://www.madmaj.systempartnerski.pl    
oraz:  
    http://www.firmamadmaj.home.pl    
 Zapraszamy !!!  

    


  
--   
  Serwis o kredytach    
    
Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl  
  
]]></description><pubDate>Fri, 27 Jun 2008 01:00:00 +0000</pubDate><link>http://www.budowa-domu.info/przed-budowa/kredyty-mieszkaniowe/</link><guid>http://www.budowa-domu.info/przed-budowa/kredyty-mieszkaniowe/</guid></item><item><title><![CDATA[Oświetlenie łazienki]]></title><description><![CDATA[  autorem artykułu jest Przemysław Oziemblewski  
    

Tradycyjne oświetlenie łazienki, to lampa instalowana na suficie lub wręcz tylko nad drzwiami. Nie powinniśmy się jednak ograniczać tylko do tego typu oświetlenia.  
       
  
  
    
W łazience szczególnie powinniśmy zadbać o światło przy lustrze. Jest ono niezbędne dla pań przy makijażu, a panom przyda się przy goleniu. Aby dobrze oświetlić twarz powinny być zastosowane minimum dwie lampy. Jedna po prawej, a druga po lewej stronie lustra. Można również dać trzecią nad lustrem. Ważne jest, aby źródła światła były schowane za mlecznymi kloszami lub same posiadały bańki mleczne.  
  
Innym rozwiązaniem są panele instalowane nad lustrem, posiadające kilka źródeł światła. Im dłuższy panel i więcej źródeł światła, tym lepsze oświetlenie. Ważne jest, by oglądając swoją twarz w lustrze, była ona równomiernie oświetlona, bez cieni pod oczami. Takie cienie powstają, gdy twarz oświetlona jest z góry, za pomocą pojedynczej lampy.  
  
Przy wąskich lustrach lepsze jest oświetlenie boczne, a przy szerokich panelem od góry.  
  
Oświetlenie pozostałej części łazienki powinno być skierowane na wannę lub natrysk. Należy tu jednak pamiętać, że ze względów bezpieczeństwa istnieją strefy przy wannie/brodziku, gdzie nie wolno instalować żadnych urządzeń na na napięcie sieciowe. Dokładne wytyczne podaje norma PN-91/E-05009/701. W uproszczeniu urządzenia można instalować, w odległości większej niż 60 cm od wanny i brodzika (natrysku) oraz na wysokości powyżej 2,25 m od podłogi. Chodzi o to, by będąc w wannie lub pod natryskiem, nie można było sięgnąć ręką żadnych niebezpiecznych urządzeń elektrycznych.  
  
Oświetlenie ogólne może być realizowane za pomocą opraw zarówno z kloszem mlecznym jak i ostrym światłem z małych halogenków. W łazience światło halogenkowe ma tę zaletę, że jaskrawe punkty świetlne jakie one tworzą, odbijają się w armaturze łazienkowej i ścianach wyłożonych płytkami. Tworzą przez to, bardzo dekoracyjne oświetlenie.  
  
W łazience można również pomyśleć o innych dekoracyjnych efektach np. ścianka z oświetlonych luksferów, podświetlane wnęki, czy baterie z diodami LED, które wprowadzają światło w strumień wody. Możliwych rozwiązań jest bardzo dużo.  
  
Więcej informacji, na temat oświetlenia w domu, dostępnych jest w serwisie internetowym "[url2=http://www.swiatlo.tak.pl]Światło i oświetlenie[/url2]".
    


  
--   
Przemysław Oziemblewski  
redaktor serwisu  
  Światło i oświetlenie    
  www.swiatlo.tak.pl      
Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl  
  
]]></description><pubDate>Wed, 25 Jun 2008 00:56:00 +0000</pubDate><link>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/oswietlenie-lazienki/</link><guid>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/oswietlenie-lazienki/</guid></item><item><title><![CDATA[Oświetlenie pokoju dziennego]]></title><description><![CDATA[  autorem artykułu jest Przemysław Oziemblewski  
    

Pokój dzienny to pomieszczenie, w którym oświetlenie powinno być jak najbardziej uniwersalne. Wynika to z faktu, że pokój ten pełni szereg funkcji. Jest on pokojem do odpoczynku, do spotkań z rodziną i przyjaciółmi, czasami do nauki lub pracy, do czytania lub oglądania telewizji. Zastosowań jest wiele, tak więc oświetlenie powinno dostosowywać się do funkcji pomieszczenia w danym momencie. Dlatego w pokoju musi być możliwość regulacji ilości światła ogólnego, czy to poprzez ściemniacze, czy poprzez zastosowanie kilku grup oświetlenia.  
       
  
  
    
Oświetlenie pomieszczenia powinno spełniać szereg kryteriów: ilości światła, jego funkcji, energooszczędności i formy wizualnej. Zostały one opisane szerzej w artykule   Kryteria doboru oświetlenia domu i mieszkania   na stronach serwisu   Światło i oświetlenie   pod adresem   www.swiatlo.tak.pl  . Kryteria te, odnoszą się do trzech rodzajów oświetlenia: ogólnego, miejscowego i dekoracyjnego. W pierwszej kolejności, dla pokoju dziennego, omówmy oświetlenie ogólne.  
  
Oświetlenie ogólne można zrealizować na kilka sposobów:  
  
- tradycyjnie za pomocą żyrandola zlokalizowanego w centralnej części pokoju lub nad stołem, o ile stół nie jest umieszczony centralnie,  
  
- za pomocą lamp stojących, które oświetlają sufit; wtedy światło odbite od sufitu w sposób rozproszony oświetla całe wnętrze; lampa taka powinna posiadać źródło o dużej mocy np. halogen liniowy 200W, najlepiej od razu ze ściemniaczem,  
  
- za pomocą lamp np. świetlówkowych położonych na meblach, które to lampy podobnie jak w poprzednim punkcie oświetlają sufit i w sposób rozproszony po odbiciu od niego oświetlają pokój,  
  
- za pomocą kinkietów na ścianach,  
  
- inne rozwiązania według własnych pomysłów.  
  
Drugi i trzeci sposób oświetlenia jest bardzo łagodny i zdrowy dla oczu. Pierwszy jest uzależniony od rodzaju wybranego żyrandola. Należy unikać bardzo jasno świecących elementów skierowanych w kierunku oczu obserwatora.  
  
Poza oświetleniem ogólnym należy w pokoju dziennym zastosować oświetlenie miejscowe i dekoracyjne. Oświetlenie miejscowe ma za zadanie doświetlić to miejsce, w którym wymagana jest większa ilość światła. Przykładowo jeśli lubimy wieczorem, w wygodnym fotelu, poczytać, to powinniśmy tam ustawić dodatkowe oświetlenie, czy to w postaci lampy stojącej z nakierowywanym światłem, czy lampy postawionej na pobliskiej komodzie, czy też kinkietu na ścianie za fotelem. Przyda też się mała lampka podświetlająca ścianę za telewizorem. Oglądanie filmów przy zgaszonym całkowicie oświetleniu nie jest zdrowe dla oczu. Dlatego należy rozświetlić ścianę za nim.  
  
Elementy dekoracyjne to np.: podświetlane meble, indywidualne oświetlenie obrazów, punktowe oświetlenie innych elementów umeblowania czy wystroju wnętrza, dodatkowe powierzchnie świecące, smugi świetlne na ścianach.   
  
Projektując oświetlenie należy też, od razu, zastanowić się nad lokalizacją włączników lub nad zastosowaniem pilotów do jego sterowania. To światło powinno dostosowywać się do nas. 
    


  
--   
Przemysław Oziemblewski  
redaktor serwisu  
  Światło i oświetlenie    
  www.swiatlo.tak.pl      
Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl  
  
]]></description><pubDate>Mon, 23 Jun 2008 00:55:00 +0000</pubDate><link>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/owietlenie-pokoju-dziennego/</link><guid>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/owietlenie-pokoju-dziennego/</guid></item><item><title><![CDATA[Otwarta kuchnia - style]]></title><description><![CDATA[  autorem artykułu jest Tomasz Gal  
    

Najpiękniejsze kuchnie to te, które z potrzeby serca, z pasji ich właścicieli. Nie poddają się one ściśle konkretnym stylom. Mówi się o takich wnętrzach, że mają duszę.  
       
  
  
    
Jak budować styl naszej kuchni, aby mimo zmieniających się mód zawsze pozostała piękna, funkcjonalna i ponadczasowa?  
  
Na to pytanie znajdziecie odpowiedź, zapoznając się z krótką charakterystyką poszczególnych stylów i reprezentującymi je kuchniami.  
  
Zanim przystąpimy do urządzania kuchni, zastanówmy się, w jakich wnętrzach czujemy się najlepiej, jakie lubimy kolory i dodatki.  
  
Pamiętajmy, że otwarta kuchnia powinna pasować do stylu całego domu. Pasować, ale niekoniecznie go naśladować. Czasem wystarczy bowiem nawiązać do innych pomieszczeń kolorystyką lub charakterystycznymi dodatkami.  
  
  Styl rustykalny  
    
To piękne   meble   z różnych rodzajów drewna: przecierane, ługowane lub bejcowane na kolor lekko różniący się od naturalnego zabarwienia. Są to rozmyte błękity, morskie zielenie czy biel i wzory, np. kraty, paski lub elementy roślinne, o bardziej zdecydowanych barwach. Wszelkie rzemiosło ludowe jest mile widziane. Fronty szafek może zdobić ażurowa plecionka, witrażowe przeszklenie czy ozdobne filongi. Dodatki z wikliny, gliny i lnu podkreślają charakter wnętrza.[&#8230;] Na blatach i podłogach najlepiej wyglądają materiały naturalne: drewno, kamień lub odpowiednio dobrana ceramika. Rustykalne wnętrza najlepiej sprawdzają się na dużej przestrzeni. Prawdziwą ozdobą i chlubą takiego wnętrza może być piec kaflowy z żeliwnymi drzwiczkami lub bardziej nowoczesna jego wersja &#8211; kominek.  
  
Bardzo zbliżony klimatem do wiejskiego jest styl regionalny. Przynależność stylistyczną do wybranego obszaru podkreślamy przez wprowadzenie do wnętrza rodzimych materiałów i charakterystycznego zdobnictwa. Ciężkie meble w kolorze naturalnego drewna, srebra, platery i pamiątki rodowe będą wyznacznikiem takiego wnętrza.  
  
  
  Styl Minimalistyczny    
  
Źródeł tego stylu należy szukać gdzieś w Japonii, kojarzy się on z wyciszeniem, spokojem i perfekcją.  
  
Meble pozbawione są jakichkolwiek ozdobników (rezygnuje się nawet z uchwytów na rzecz otwierania &#8222;na dotyk&#8221;). Wykonanie musi być idealne.  
  
Urządzając kuchnię w stylu minimalistycznym, nie możemy zapomnieć o podstawowej zasadzie &#8211; im mniej, tym lepiej.  
  
Inną odmianą stylu nowoczesnego jest high &#8211; tech. Jest to styl coraz częściej goszczący w naszych wnętrzach.  
  
Klimat panujący w kuchniach high &#8211; tech  przypomina klimat nowoczesnej fabryki lub laboratorium. Ważnym elementem jest tutaj bardzo specyficzne, techniczne oświetlenie. Światło kolorowe niebieskie, fioletowe, często jarzeniowe, podkreśla wyrafinowany chłód wnętrza. Do urządzania takiej kuchni używa się różnego rodzaju tworzyw sztucznych, szkła oraz blach nierdzewnych.  
  
  
  Styl Eklektyczny    
  
Najkrócej mówiąc, jest to umiejętne mieszanie ze sobą różnych stylów. Pamiętajmy tylko, że jest to styl, który wymaga od nas ogromnego wyczucia i smaku. Czasami wystarczy jeden zdecydowany kolor, kształt mebla czy wzór na ścianie, aby wnętrze nabrało bardzo indywidualnego charakteru.  
  
  Styl Nowoczesny    
  
To proste, geometryczne kształty. Dominują tu ruchome moduły mebli, które stanowią tło dla ekscentrycznych form sprzętu AGD. Najczęściej będą to kuchnie w kolorystyce zdecydowanie ciemnej lub jasnej. Fronty szafek są proste, pozbawione ozdobnych nacięć czy uchwytów, wykonane z drewna egzotycznego, np. wenge lub koto, czasami również ze stali i szkła. W kuchniach nowoczesnych często stosuje się też szafki o transparentnych frontach, których lekkość i nowoczesność dodatkowo podkreśla się przez ich podświetlenie. Na blatach i podłogach w kuchniach nowoczesnych najlepiej wyglądają parkiet egzotyczny lub gładkie płaszczyzny kamienia naturalnego.
    


  
--   
TH    
Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl  
  
]]></description><pubDate>Sat, 21 Jun 2008 00:53:00 +0000</pubDate><link>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/projekty-kuchni/</link><guid>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/projekty-kuchni/</guid></item><item><title><![CDATA[Przewodnik po blatach kuchennych]]></title><description><![CDATA[  autorem artykułu jest Krzysztof Kowalewski  
    

Odpowiedni blat roboczy powinien być wytrzymały, funkcjonalny, a także dobrze się prezentować i komponować z reszta mebli.  
  
Szafki i szuflady mogą zdominować Twoją wymarzoną   kuchnie   wizualnie, ale to blaty będą zbierać ciosy codziennej aktywności. Nie ważne, czy mowa tu o gotowaniu, pieczeniu ciast, przyrządzaniu posiłków w ciągu dnia, czy odrabianiu lekcji to blat będzie miejscem, na którym będą odbywały się te wszystkie czynności.  
       
  
  
    
Wybór odpowiedniego materiału oznacza porównanie kosztów, dopasowanie do wnętrza, zwrócenie uwagi na łatwość instalacji, wytrzymałość, łatwość w utrzymaniu, możliwości naprawy itp.  
  
Poniżej opisze sześć najpopularniejszych opcji i przedstawię plusy i minusy każdego wyboru.  
  
   
  
  Blaty laminowane...    
  
... czyli płyta wiórowa pokryta laminatem.  
  
Laminat może być matowy, półmatowy lub z połyskiem, jednokolorowy lub imitujący inne materiały, np. kamień naturalny (granit, marmur), kamień syntetyczny (corian), metal, czy różne gatunki drewna.  
  
Niska cena,   funkcjonalność   jak również ogromny wybór kolorów oraz to, że można je dopasować praktycznie do każdego wnętrza niezależnie od tego czy będzie ono urządzone w stylu nowoczesnym, tradycyjnym czy rustykalnym sprawiły, że jest to najpopularniejszy rodzaj blatów.  
  
Krawędź blatu może być ścięta lub zaokrąglona. W przypadku pierwszej opcji po zamontowaniu taką krawędź trzeba wykończyć listwą drewnianą, metalową lub z PCV. W drugim przypadku blat jest już fabrycznie zakończony laminatem (tzw. płyty postformingowe). Proste krawędzie zazwyczaj bardziej pasują do   kuchni nowoczesnych  , a zaokrąglone do   kuchni w stylu tradycyjnym i rustykalnym  . Jednak nie jest to żadną regułą.  
  
Bardzo ważna rzeczą, o której należy pamiętać jest to, że płyty wiórowe nie są odporne na wodę. Dlatego podczas montażu wszystkie wycięcia, łączenia, jak również miejsca styku blatu ze ścianą muszą być precyzyjnie i odpowiednio zabezpieczone. W przeciwnym wypadku woda dostanie się do płyty wiórowej, a ta zacznie pęcznieć.  
  
Pomimo tego, że blaty laminowane są odporne na tłuszcz, wybarwienia i różnego rodzaju zaplamienia, a czyścić można jest zwykłym płynem z wodą to należy unikać bezpośredniego krojenia jak również odstawiania gorących naczyń na blacie. Raz uszkodzona powłoka jest nie do naprawienia.  
  
  Plusy:    
    * niska cena  
    * ogromny wybór kolorów  
    * łatwe w czyszczeniu  
    * odporne na chemikalia  
    * odporne na tłuszcz, wysoką temperaturę i ścieranie  
    * nie odbarwiają się pod wpływem promieni słonecznych  
    * łatwo się je przycina i montuje  
    * dość trwałe  
  
  Minusy:    
    * nie tolerują bezpośredniego ciepła (nie można odstawiać gorących naczyń)  
    * łatwo je zarysować  
    * nie można ich naprawić, trzeba wymieniać całość  
    * w przypadku złego zabezpieczenia płyta może spęcznieć  
   
  
  Blaty drewniane    
  
Naturalne drewno nada naszej kuchni odpowiedni charakter i z pewnością doda jej ciepła. Jednak ze względu na swoje właściwości nie jest to specjalnie często stosowany materiał.  
  
Blaty, aby były wytrzymałe - odporne na zarysowania i uderzenia mechaniczne - wykonuje się z twardego drewna drzew liściastych, np. z drewna bukowego czy dębowego, a także z egzotycznego, np. mahoń.  
  
Produkuje się je na dwa sposoby: z drewna litego lub klejonego. W drugim przypadku drewno nie paczy się, nie pęka, jest trwalsze i nie rozsycha się, dlatego jest to coraz bardziej popularny wybór. Blaty drewniane wymagają odpowiedniego zabezpieczenia przez wchłanianiem wilgoci. Należy je pokryć lakierem akrylowym lub zaimpregnować olejem. Drewno olejowane może ściemnieć, jednak jest bardziej odporne na wysoką temperaturę niż drewno lakierowane.  
  
  Plusy:    
    * można na nich kroić (jedyny materiał, który nie niszczy noży)  
    * łatwo się je przycina, dlatego możemy uzyskiwać dowolne kształty  
    * ma naturalny wygląd  
    * ciepłe w dotyku  
    * można je wielokrotnie odnawiać - wystarczy przetrzeć papierem ściernym i ponownie pokryć warstwą oleju  
  
  Minusy:    
    * mało odporne na wysoką temperaturę - gorące naczynia mogą zostawiać słady  
    * trzeba je zabezpieczyć lakierem lub olejem, żeby były odporne na wodę i środki chemiczne (lakier z czasem się ściera i nie jest odporny na wysoką temperaturę, a olej powoduje, że drewno ciemnieje)  
    * drewno lite może się paczyć  
  
  
  Blaty z płytek ceramicznych    
  
Jedną z największych zalet płytek ceramicznych jest to, że dają one niezliczone możliwości kombinacji ułożenia i doboru kolorów czy wzorów, a dobrze dobrane dodają kuchni niepowtarzalnego uroku.  
  
Jednak to o czym trzeba pamiętać to przede wszystkim wybór odpowiednich materiałów. Płytki musza charakteryzować się wysoką odpornością na codzienne czynności, jak również małą nasiąkliwością wody. Na blaty nadają się: szkliwiony gres porcelanowy, płytki klinkierowe prasowane na sucho oraz terakota. Montuje się je do wodoodpornej płyty wiórowej i fuguje wodoodporną fugą.  
  
Ważną rzeczą są również krawędzie blatów. Powinny zostać wykończone specjalnymi kształtkami ceramicznymi lub drewnianymi listwami. Taki zabieg po pierwsze powoduje, że brzegi nie są ostre, a po drugie zabezpiecza jest przed obtłukiwaniem.  
  
  Plusy:    
    * odporne na wysoką temperaturę i środki chemiczne  
    * mogą być niepowtarzalną dekoracją  
    * uszkodzoną płytkę można wymienić  
    * dostępne w szerokim wachlarzu cenowym  
    * duży wybór kolorów, wzorów i rozmiarów  
  
  Minusy:    
    * mogą się łatwo obtłukiwać i pękać  
    * w zależności od płytek powierzchnia może nie być gładka i równa  
    * fugi są trudne do utrzymania w czystości  
    * te wyższej klasy (np. ręcznie zdobione) są dość drogie  
  
  
  Blaty z kamienia naturalnego    
  
Ostatnimi laty blaty z kamienia naturalnego, głównie z granitu, stały się dość popularne. Wnoszą do kuchni powiew elegancji, wyglądają ekskluzywnie i efektownie.  
  
Dwa najpopularniejsze materiały to granit i marmur. Co do tego pierwszego nie ma wątpliwości. Do kuchni nadaje się idealnie. Odporny na uderzenia, wodę, wysokie temperatury i środki chemiczne. Można na nim kroić, odstawiać gorące naczynia, a do wałkowania ciasta nadaje się idealnie. Natomiast marmur jest bardziej podatny na przebarwienia, dlatego należy go zaimpregnować odpowiednimi preparatami i stale o niego dbać. W niewielkim stopniu może również nasiąkać wodą.  
  
Oprócz tego, że to nasz portfel może ograniczać zakup takiego blatu, to należy pamiętać, że jesteśmy zdani na to co stworzyła natura. Na szczęście blaty z kamienia naturalnego są odporne na trendy   kuchenne   i zawsze są na czasie, a końcowy efekt jest wart poniesionych kosztów.  
  
  Plusy:    
    * nadaje się jako podłoże do prac kuchennych (do krojenia, odstawiania gorących naczyń, wałkowania ciasta)  
    * jest bardzo trwały  
    * ognioodporny  
    * drobne rysy można usunąć poprzez polerowanie  
  
  Minusy:    
    * wysoka cena  
    * niektóre kamienie są podatne na plamy i przebarwienia, dlatego należy jest zaimpregnować  
    * blat można przycinać tylko przy użyciu specjalistycznych urządzeń, dlatego to zadanie (jak również montaż) należy zostawić fachowcom  
    * zimny w dotyku  
  
   
  Blaty z kamienia syntetycznego    
  
Najpopularniejszy materiał to corian. Składa się w większości, bo z 2/3 z naturalnego kamienia, reszta to metakrylan metylu czyli akryl oraz różne pigmenty. Najbardziej praktyczny materiał na   blaty kuchenne.   (Podobne właściwości do corianu mają marlan, kerrock, top stone)  
  
  Plusy:    
    * duży wybór kolorów  
    * bardzo wytrzymały  
    * można na nim kroić, ugniatać ciasto, odporny na środki chemiczne  
    * nie jest zimny w dotyku - przybiera temperaturę otoczenia  
    * nieprzesiąkliwy  
    * nie ulega przebarwieniem  
    * jest niezwykle higieniczny*  
    * łatwe w czyszczeniu  
    * można go naprawiać, odnawiać  
    * można dowolnie formować, np. z podwyższoną krawędzią - blat może również tworzyć całość ze zlewozmywakiem  
    * przy łączeniach spoiny są niewidoczne  
    * wszystkie krawędzie mogą być zaokrąglone  
  
  Minusy:    
    * wysoka cena  
    * przycinanie, obróbka i montaż wymaga pomocy fachowca  
  
* Corian jako jedyny materiał z grupy Solid Surfaces Materials posiada aprobatę techniczną ITB. Oprócz tego posiada atesty Państwowego Zakładu Higieny, p-poż, oraz oceny i certyfikaty: odporności chemicznej, ognioodporności, kuloodporności, a także usuwania z jego powierzchni substancji zawierających wirusa HIV oraz radioaktywne związki chemiczne!  
  
  
  Blaty z metalu    
  
Moda zapożyczona z profesjonalnych przemysłowych pomieszczeń kuchennych.  
  
Takie blaty są niestabilne dlatego montuje się je na płycie wiórowej, pilśniowej lub na specjalnych stelażach ze stali. Dobrze komponują się z innymi stalowymi sprzętami - piekarnikiem, kuchenką mikrofalową, okapem czy wolnostojącą lodówką. Optycznie powiększają pomieszczenie, ponieważ metal działa jak lustro.  
  
Mogą idealnie wkomponować się w wystrój   nowoczesnej kuchni  , lub działać na zasadzie kontrastu w   kuchni tradycyjnej czy rustykalnej.    
  
Do produkcji blatów używa się stali lub aluminium. Jeżeli ktoś rozważa zakup takiego blatu, to powinien zwrócić uwagę ma jakość stali. Te o niskiej jakości mogą się szybciej przebarwiać, trudniej się je czyści, łatwiej można zarysować. Po pewnym czasie mogą również korodować. Najlepsza jest stal kwasoodporna - odporna na wilgoć i korozję.  
  
  Plusy:    
    * odporne na wysoką temperaturę - można odstawiać gorące naczynia  
    * odporne na wilgoć  
    * bardzo higieniczne, ponieważ nie gromadzą się na nich żadne drobnoustroje  
    * łatwe do mycia  
  
  Minusy:    
    * nie można na nich kroić - łatwo się rysują  
    * mogą się wgniatać  
    * trzeba je wycierać do sucha, aby nie było plam  
    * podobnie jak kamień metal jest zimny w dotyku  
    * potrzebują stelaża, żeby były stabilne
    


  
--   
  Kuchnia z 8-letnią gwarancją zaprojektowana według Twoich potrzeb      
Artykuł pochodzi z serwisu   www.Artelis.pl  
  
]]></description><pubDate>Thu, 19 Jun 2008 00:52:00 +0000</pubDate><link>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/blaty-kuchenne/</link><guid>http://www.budowa-domu.info/wnetrza/blaty-kuchenne/</guid></item></channel></rss>